speech

This drawing should have been in the paper today, but I guess it'll be for next week. Having my weblog mentioned in the newspaper is far better, and it's a first. Because of that there will be a lot of first time visitors this weekend, so maybe it's a good idea if I write that speech now. The speech that my NRC editor Ellen de Bruin has offered to read in The Hague, in case I win. Which I won't. So please Ellen, and everybody, put your tongues where they belong. In your cheeks. (Dutch version in the extended entry)

Highly appreciated public, I cannot even begin to tell you how surprised I am that I actually won this Bloggie for best written Dutch weblog. It doesn't make sense, I write in English. To be honest, I don't think I was nominated because of my writing abilities. Or my drawing abilities. Wim Noordhoek must have recognized my deepest secret talent that is the true power behind my wonderful weblog. It is, ladies and gentleman, and I only recently started to admit this, my calling in life to be a neighbour. I am the ideal neighbour. I have moved around a lot, lived in six different countries, and I had wonderful neighbours everywhere. To name just a few. Herr Heinrich in Stuttgart, who received one escort lady after another in his apartment, until he got his mail order bride from the Philippines. I heard her shout deeper, deeper! every lunch break. Especially in Summer, when they had their windows open. "A Mann muss sich erhole könne, gell!" Or the girl that lived upstairs from us in Rotterdam, we hardly knew her. But the doorbell rang the morning after I had given birth to my daughter, and there she was. Can I please see the baby, I stayed awake all night sitting on my toilet where I could hear everything. And all of my neighbours in Toronto, where I live now. They are a blast. I live in a street where everybody who is not Chinese, is in the arts. Musicians, actors, stage designers, photographers, etcetera. And everybody is friends, we are like a very old fashioned village in the middle of a big city, parties always and everywhere. I love my neighbours, and they love me. And my weblog makes all of you a little bit my neighbours. And that is the power of The Sellotape Files. You can stop by every single day, for a little neighbourly chat. Thank you Wim Noordhoek!

Hooggeëerd publiek, woorden schieten te kort om te beschrijven hoe verrast ik ben dat ik deze Bloggie voor best geschreven weblog echt gewonnen heb. Het slaat nergens op, ik schrijf in het Engels! Eerlijk gezegd geloof ik ook niet dat ik gewonnen heb met mijn schrijftalent. Of met mijn tekentalent. Wim Noordhoek heeft mijn diepste en geheimste talent ontdekt dat de ware kracht is achter mijn fantastische weblog. Het is, dames en heren, en ik durf dat nog niet zo lang toe te geven, mijn roeping in het leven om een buurvrouw te zijn. Ik ben de ideale buurvrouw. Ik ben vaak verhuisd, ik heb in zes verschillende landen gewoond, en ik had overal geweldige buren. Om er een paar te noemen. Herr Heinrich in Stuttgart, die de ene na de andere escortdame in zijn flat ontving, tot hij een postorderbruid uit de Fillipijnen liet komen. Ik hoorde haar elke middagpauze dieper, dieper! roepen. Vooral 's zomers, met de ramen open. "A Mann muss sich erhole könne, gell!" Of het meisje dat boven ons woonde in Rotterdam, we kenden haar nauwelijks. Maar de ochtend nadat ik 's nachts van mijn dochter bevallen was ging de bel, en daar was ze. Mag ik alsjeblieft het babietje zien, ik heb de hele nacht op mijn wc gezeten omdat ik het daar allemaal het beste horen kon. En dan al mijn buren in Toronto, waar ik nu woon. Die zijn het einde. Ik woon in een straat waar iedereen die niet Chinees is, in de kunsten is. Musici, acteurs, decorontwerpers, fotografen, enzovoorts. En we zijn allemaal vrienden, we zijn een ouderwets dorp midden in een grote stad, en altijd en overal feestjes. Ik hou van mijn buren en zij houden van mij. En mijn weblog maakt jullie allemaal een beetje mijn buren. Dat is de kracht van de Sellotape Files. Je kan elke dag langskomen voor een kletspraatje. Wim Noordhoek, dankjewel!